Patrzyłam na chłopaka mrużąc oczy i analizując dokładnie to co właśnie powiedział. W głowie kłębiło mi się mnóstwo pytań ale nie pojawiło się żadne rozwiązanie. Byłam rozdrażniona tym, że zepsuł mi zabawę i nawet nie postarał o to by mi to wynagrodzić. Ja jednak wiedziałam, że nie odpuszczę. Dowiem się czego będzie trzeba, wyciągnę informacje z każdego. W ostateczności zadowolę się skrzywdzeniem jego rodziny, o ile w ogóle ją ma. Może to wywoła w nim jakieś emocje.
Na razie postanowiłam jednak tylko obserwować Rei'a.
W pewien sposób mnie intrygował. Nie czuł żadnych emocji. Zastanawiało mnie czy już taki się urodził czy może kiedyś był normalny.
Przerwałam potok myśli. Nastolatek badał właśnie gruzy jakieś 40 metrów dalej.
- Okey -powiedziałam bardziej do siebie niż do niego.
Chłopak podniósł głowę a gdy zdał sobie sprawę, że nie mówiłam do niego, wrócił do swojego zajęcia.
Ja tymczasem usadowiłam się na jednej z poziomo wystających ze ściany desek. Przyglądałam się Rei'owi w milczeniu.
- Wiesz, że będę cię teraz śledzić? -spytałam.
Nie było sensu ukrywać swego planu. On i tak się tym nie przejmie, a po za tym sam szybko by się zorientował.
- Mam tylko nadzieję, że robisz w życiu też ciekawsze rzeczy niż łażenie wśród gruzu? -dodałam
Rei?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz